Aktualności: Sieć

Dyskryminacja i przemoc to problemy całego społeczeństwa. Polecamy wywiad z panią Małgorzatą Dymowską, jedną z naszych trenerek.

Izabela Mójta: – Na ile ocenia pani potrzebę edukacji antydyskryminacyjnej wśród przedstawicieli organizacji pozarządowych? Czy członkowie organizacji chętnie uczestniczą w szkoleniach w tym zakresie?

Małgorzata Dymowska, Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej: – Edukacja antydyskryminacyjna zorientowana jest na rozwijanie fachowej wiedzy w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji, budowanie praktycznych umiejętności oraz kształtowanie równościowych postaw. A ponieważ nie uczymy się tego w szkole czy na uczelni, potrzeba podnoszenia kompetencji antydyskryminacyjnych jest wciąż aktualna, co więcej, dotyczy także osób i instytucji zajmujących się pomaganiem, wspieraniem, aktywizowaniem etc. osób i grup doświadczających dyskryminacji czy wykluczenia. Cały czas jest jeszcze bardzo wiele do zrobienia. Większa obecność edukacji antydyskryminacyjnej we wszelkich działaniach edukacyjnych jest bardzo ważna i pilna.

O zainteresowaniu edukacją antydyskryminacyjną może świadczyć fakt, że w koordynowanej przez TEAKoalicji na rzecz Edukacji Antydyskryminacyjnej – dobrowolnym porozumieniu organizacji pozarządowych, partnerów społecznych oraz grup nieformalnych działających na rzecz edukacji i równości – jest dziś 55 organizacji członkowskich, małych i dużych, z osiemnastu miejscowości w całej Polsce, zajmujących się różnymi rzeczami. Przykładowo, na ostatnim spotkaniu Koalicji mieliśmy wykład i dyskusję na temat edukacji włączającej i sytuacji osób z niepełnosprawnością w polskim systemie edukacji.

Edukacja antydyskryminacyjna jest odpowiedzią na nierówne traktowanie ze względu m.in. na płeć, kolor skóry, pochodzenie narodowe i/lub etniczne, religię lub światopogląd (a także wyznanie lub bezwyznaniowość), stopień sprawności fizycznej, stan zdrowia (fizycznego i psychicznego), wiek, orientację seksualną, status społeczny i ekonomiczny. Nierówne traktowanie ze względu na wymienione cechy jest faktem, a edukacja antydyskryminacyjna jest reakcją na ten stan rzeczy.

Co ważne, edukacja antydyskryminacyjna opiera się na założeniu, że dyskryminacja i przemoc to problemy całego społeczeństwa i wszyscy, bez względu na to, czy doświadczają tych zjawisk osobiście czy nie, powinni im aktywnie przeciwdziałać. Konsekwencje dyskryminacji ponosi nie tylko osoba dyskryminowana, ale również całe społeczeństwo. Dlatego założeniem edukacji antydyskryminacyjnej jest adresowanie działań do jak najszerszego kręgu odbiorców i odbiorczyń, w tym także do organizacji pozarządowych zajmujących się wspieraniem osób i grup szczególnie narażonych na dyskryminację i wykluczenie.

Prof. Irena Lipowicz, Rzecznik Praw Obywatelskich w liście do MEN dobitnie wskazuje na zobowiązania rządu w obszarze edukacji, upomina się o edukację antydyskryminacyjną oraz podkreśla, że Polska powinna intensyfikować wysiłki na rzecz zwalczania stereotypów w edukacji. Tego rodzaju stanowiska, jak wystąpienie Rzecznika Praw Obywatelskich, podkreślające rolę i znaczenie edukacji antydyskryminacyjnej, odwołujące się do konkretnych przepisów prawnych, niezwykle mocno wspierają starania nie tylko indywidualnych nauczycieli i nauczycielek, organizacji pozarządowych oraz partnerów społecznych działających na rzecz pogłębienia wymiaru antydyskryminacyjnego edukacji formalnej w Polsce – ale także wszystkich organizacji prowadzących działania na rzecz grup mniejszościowych w Polsce.

W powszechnym rozumieniu mówi się o przeciwdziałaniu dyskryminacji w miejscu pracy, gdzie wyraźnie widać jej skutki – niższe wynagrodzenia czy zwalnianie kobiet po powrocie z urlopu macierzyńskiego. Z jakimi problemami mierzą się pracownicy i działacze organizacji pozarządowych?

M.D.: – Nie istnieją ogólnopolskie badania ani zagregowane dane dotyczące tego, czy w sektorze organizacji pozarządowych (jeśli traktujemy je jako sektor pracodawców) istnieją dyskryminacyjne praktyki lub w jakim stopniu organizacje kierują się zasadą równego traktowania w zatrudnieniu, kształtowaniu warunków pracy lub dostępu do dóbr i usług przez nie oferowanych.

Z analiz Małgorzaty Borowskiej, dotyczących udziału kobiet i mężczyzn w sektorze pozarządowym (a więc biorącym „pod lupę” jedynie kryterium płci), przygotowanych na zlecenie Instytutu Spraw Publicznych wynika, że kobiety stanowią większość, ale wśród pracowników i wolontariuszy. Mniej jest ich wśród członków i władz. W trzecim sektorze istnieje podział na branże sfeminizowane i zmaskulinizowane. Odzwierciedlają one podział branż na męskie i kobiece na „ogólnym” rynku pracy. Organizacje, w których przeważają albo dominują kobiety, zajmują się: ochroną zdrowia, pomocą społeczną i edukacją. W tych organizacjach pracownice i wolontariuszki stanowią zdecydowaną większość (ok. 70%).

W przypadku sektora pozarządowego nie można mówić o branżach zmaskulinizowanych, występujących na tradycyjnym rynku pracy (jak budownictwo czy zawody inżynierskie), jednak można wyróżnić organizacje zajmujące się turystyką, sportem i hobby jako liczebnie zdominowane przez mężczyzn. Mężczyźni dominują tam nie tylko wśród władz i członków, ale także wśród pracowników, którzy stanowią tam 64%. Zebrane dane pozwalają stwierdzić, że w trzecim sektorze pojawiają się te same zjawiska dotyczące udziału i roli kobiet, co na rynku pracy i w innych sektorach, czyli prywatnym i publicznym. Można z dużym prawdopodobieństwem powiedzieć, że sytuacja w organizacjach nie odbiega od sytuacji małych i średnich firm oraz publicznych instytucji. „W sektorze pozarządowym są odzwierciedlone dyskryminujące zjawiska pochodzące z rynku pracy i – szerzej – ze sfery z życia publicznego” – twierdzi M. Borowska.

Kwestia przeciwdziałania dyskryminacji dotyczy nie tylko wewnętrznej struktury organizacji, ale także usług świadczonych przez organizacje na zewnątrz, swoim „grupom docelowym”. Organizacje pozarządowe to przecież podmioty, które występują w interesie tak swoich członkiń i członków, jak i całych grup społecznych. Działają na rzecz korzystnej dla nich społecznie zmiany. Dlatego powinny dążyć do tego, aby zmiana ta była rzeczywiście korzystna „dla wszystkich”.

Jest już sporo narzędzi, które mogą nam pomóc w zbadaniu, na ile jesteśmy wrażliwi na kwestie równego dostępu oferowanych przez nas „dóbr i usług”, czy w równym stopniu propagujemy i dostarczamy swoje usługi wśród kobiet i mężczyzn, osób z niepełnosprawnościami, o różnym statusie materialnym, pochodzeniu etnicznym, wieku etc.

Czasem, przy organizacji festynu, pikniku, szkolenia, konferencji, spotkania tzw. otwartego „dla wszystkich”, wystarczy zadać sobie jedno pytanie „kogo tu nie ma i dlaczego?”, przedstawicieli i przedstawicielek jakich grup? Czy zrobiliśmy rzeczywiście wszystko co w naszej mocy, żeby zapewnić równy dostęp do imprezy, wydarzenia?

Narzędzia, które poniżej polecam (w przypisie), to pewien „standard maksimum” dostosowania i dostępności, nierzadko wymagający pieniędzy, dodatkowego nakładu pracy i zaangażowania (a jeszcze częściej przekonania, że warto), ale z całą pewnością może być inspiracją, jeśli nie od razu do działania, to do refleksji czy przegadania w gronie organizacji – co jest możliwe dla nas, co nam się podoba, co może zadziałać w taki właśnie sposób, że na kolejny piknik sportowo-rekreacyjny przyjdzie pan Jan Kowalski ze swoją córką z niepełnosprawnością intelektualną, albo niesłysząca pani Maria Nowak, posługująca się Polskim Językiem Migowym.

Dziękuję za rozmowę.

***

Polecamy:

Narzędzie Zarządzania Rozwojem Organizacji – Stowarzyszenie BORIS (http://srv2boris.home.pl/narzedzia/)

Narządzie równościowego monitoringu działania edukacyjnego – „Edukacja antydyskryminacyjna i jej standardy jakościowe”, Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej

„Jak zorganizować wydarzenie antydyskryminacyjne. Podręcznik działań w społecznościach lokalnych” – Lambda Warszawa

„Polityka równości w samorządzie. Standardy wdrożenia i system pomiaru. Podręcznik” – Fundacja Feminoteka, PTPA oraz http://jst.jstrownoscwsamorzadzie.pl/ (dostęp z dnia 11 marca 2015)

Konsultacje społeczne – wiloletnie programy współpracy

Zachęcamy przedstawicieli organizacji pozarządowych, pracowników sektora oświaty i pomocy społecznej, przedsiębiorców, liderów lokalnych, specjalistów i animatorów partnerstw lokalnych do wyrażenia swojej opinii.   Prosimy uczestników projektu i wszystkie inne zainteresowane osoby o wyrażenie swojej opinii przez wypełnienie ANKIETY.

Wieloletnie programy współpracy międzysektorowej dostępne są TUTAJ.

Wieloletnie Programy współpracy międzysektorowej są skierowane do szerokiego grona odbiorców: osób i podmiotów, które są zainteresowane tworzeniem lub rozwijaniem partnerstw lokalnych. Stanowią one w założeniu praktyczne narzędzia, ułatwiające im zarządzanie procesem tworzenia partnerstw oraz utworzonymi partnerstwami. Zostały one opracowane przez ekspertów i praktyków partnerstw lokalnych, którzy posiadają szeroką wiedzę w zakresie merytorycznym objętym programem oraz doświadczenie w zarządzaniu partnerstwami. Czy  cel, jaki stawiali sobie eksperci został osiągnięty? Na to pytanie mają odpowiedzieć konsultacje społeczne.

Konsultacje społeczne dotyczące Wieloletnich programów współpracy międzysektorowej to wielotorowy proces, w którym koordynator konsultacji społecznych planuje i prowadzi badanie dotyczące oceny Programów wśród  przedstawicieli grup docelowych, dotyczące zebrania  ich opinii na temat opracowanych dokumentów. Konsultacje ograniczają się nie tylko do przedstawienia opracowanych programów, ale także do wysłuchania i zebrania opinii na ich temat, które zostaną  przedstawione w postaci raportów z badań oraz w postaci zbiorczej analizy wyników badania.

Zaplanowane konsultacje społeczne mają na celu uzyskanie opinii, stanowisk, propozycji itp. od instytucji i osób, które bezpośrednio lub pośrednio będą wykorzystywały opracowane podręczniki.

Koordynator konsultacji społecznych w ramach projektu „Działamy Razem” jest Stowarzyszenie Wspierania Przedsiębiorczości Powiatu Gostyńskiego. Ekspertem realizującym badania jest Arleta Jaśniewicz, specjalista rozwoju regionalnego i lokalnego.

Badanie  przeprowadzone zostanie do końca maja 2015 roku, na terenie 18 powiatów województwa wielkopolskiego.

Grupę docelową  stanowią osoby szeroko reprezentujące środowisko lokalne. Należą do niej specjaliści zajmujący się zawodowo obszarami,  dla których zostały stworzone programu, a więc turystyką, edukacją , integracją społeczną  i przedsiębiorczością. Ankiety zostaną skierowane do szerokiego grona osób reprezentujących organizacje pozarządowe, jednostki samorządu terytorialnego oraz instytucje podległe JST przedsiębiorców, sektor edukacji.  Zachęcamy do udziału w konsultacjach również innych przedstawiciele środowiska lokalnego, np.  animatorów partnerstw lokalnych, liderów lokalnych, społeczników i działaczy, zainteresowanych tworzeniem partnerstw lokalnych.

Wywiady pogłębione również zostaną  przeprowadzone z przedstawicielami powyższych instytucji, przy zapewnieniu reprezentacji wszystkich czterech sektorów.  W grupie docelowej uczestniczącej w panelach ekspertów, celem będzie zapewnienie uczestnictwa osób merytorycznie zajmujących się co najmniej jedną z dziedzin objętych Programami, którzy również reprezentują wymienione powyżej instytucje i organizacje. Osobną grupą, którą poproszono o wyrażenie opinii na temat dokumentów są eksperci, do których należą pracownicy naukowi i wieloletni praktycy w danej dziedzinie.

Podsumowanie wyników konsultacji społecznych zostanie przedstawione w czterech raportach, z których każdy będzie dotyczył jednego z zastosowanych narzędzi. Zostanie również przeprowadzona pogłębiona analiza wyników badania, której elementem będzie opracowanie mapy problemów.

 

tabela 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Konsultacje trwają do 19 kwietnia 2015 r.

Dodatkowe informacje: tel. kom. 603 69 84 52

Konsultacje wieloletnich programów współpracy

Wieloletnie programy współpracy sektorowej w obszarze turystyki, przedsiębiorczości, integracji społecznej i edukacji są już gotowe!

Rozpoczynamy proces konsultacji społecznych programów. Zachęcamy przedstawicieli organizacji pozarządowych, pracowników sektora oświaty i pomocy społecznej, przedsiębiorców, liderów lokalnych, specjalistów i animatorów partnerstw lokalnych do wyrażenia swojej opinii.   Prosimy uczestników projektu i wszystkie inne zainteresowane osoby o wyrażenie swojej opinii przez wypełnienie ANKIETY. Konsultacje trwają do 19 kwietnia 2015 r.

 Dodatkowe informacje: tel. kom. 603 69 84 52

Kolejne szkolenia za nami

10157293_946132468760681_8077708126902936997_nZa nami kolejne szkolenia dla przedstawicieli wielkopolskich NGO. 13-14.03.2015 r. to również data pierwszego spotkania z przedstawicielami wielkopolskich JST.

Zapraszamy do galerii zdjęć

Spotkanie partnerów projektu

Dziś odbyło się kolejne spotkanie partnerów projektu „Działamy Razem – wielkopolskie organizacje na rzecz porozumienia i współpracy”. W trakcie spotkania omówione zostały bieżące sprawy projektowe, a pan Jarosław Chojecki przedstawił długo oczekiwany raport z badania współpracy organizacji pozarządowych na terenie województwa wielkopolskiego. Już niedługo raport pojawi się na naszej stronie internetowej!

Partnerstwa lokalne – zakończenie pracy zespołów

Dobiegły końca spotkania powołanych przez nasze Stowarzyszenie Wspierania Przedsiębiorczości Powiatu Gostyńskiego zespołów Partnerów Lokalnych oraz Ekspertów Merytorycznych. Celem organizowanych spotkań były prace nad „Wieloletnimi programami rozwoju i współpracy dla partnerstw” opartych na sieci Działamy Razem. Członkowie grupy przedyskutowali procesy tworzenia i działania partnerstw lokalnych w sieci i poza nią, określając najbardziej istotne problemy i bariery oraz analizując cele, jakie potencjalnie mogą sobie stawiać. Ambicją zespołu było bowiem stworzenie narzędzi rzeczywiście przydatnych, mających praktyczny charakter. Osoby pracujące w zespołach roboczym miały rozległe doświadczenia zawodowe oraz praktykę w tworzeniu partnerstw lokalnych, więc połączenie tych kompetencji dawało szansę na wypracowanie zakładanych efektów.